Maârif Yolu

Şiddet Sessizliğe Neden Olduğunda, Bir Yerlerde Hata Yapmış Olmalıyız…     “Bu şarkı, insanın insanoğluna sergilediği insanlık dışılığa ve çocuklara karşı yapılan insanlık dışı hallere karşı çığlığımız!”     1993 yılında, terörist bir grup, Birleşik Krallığın Warrington şehrindeki merkezi bir alışveriş caddesindeki çöp bidonlarına bomba yerleştirerek; 3 yaşındaki J. B. ve 12 yaşındaki T. P.’yi öldürürler. İrlanda geleneksel müziklerinin modern yorumları ile bilinen ünlü grup Cranberries ve geçen sene vefat eden grubun solisti Dolores O’Riordan haberi turne sırasında öğrenir. Dolores, acı haberi duyunca çok sarsılır. 1994 yılında Vox dergisine verdiği röportajda o anki duygularını şöyle anlatır sanatçı : “Televizyonda annelerden birini gördüm ve kahroldum. O, çocuğu dokuz ay karnında taşıdı. Sabah mide bulantıları, tüm zorluklar… ve birden bir diken. Bir amacının olduğunu düşünen bir diken bunu yapıyor!”. Terörist örgütün, bunu kendi vatanı (İrlanda) adına yapmasını ...

 OĞLUMA         Üç yaşındaki oğlunu ardında bırakmak zorunda kalarak vatanından sürgün edilen ve sonrasında hain ilan edilen bir baba düşünün. 400 yıl ile  yargılanan bir baba. Peki ne yapar bu genç adam? Tek çocuğu Emrah’a gurbet elden mektuplar yollar babaannesi vasıtasıyal. Bu mektuplardan birini şarkıya dönüştürür baba Cem Karaca.  Sadece bir sanatçı duyarlılığı değil vatan duyulan hasretle, aslında bütünü ile sevgi dökülür nasihat şeklinde şarkıdan. Kin, nefret öğütlemez Cem Karaca oğluna aksine sevgiyi öğütler. Tok gözlü olmayı, dürüst olmayı, akıl ve yürek ile onurlu yaşamayı…  “Gam, keder, elem, tasa, gurbet, hasret, dertler geçer gider elbet. Bir merhaba, acı kahve, hatır sorma ve dostluklar yaşar elbet. Sımsıkı sev sen sevmeyi. Bazen almadan da vermeyi. İstanbul şehri malın olsa ölümden öteye köy yok ya…Başını dik tut, hiç eğme sen. Aklına ve yüreğine güven. Çağını bil çağına yakış. Güzelliklerle yarış”.  Her yiğidin harcı değildir ...