Bir Sabah...

                                                 Bir Sabah…

“Bir sabah bakacaksın ki bir tanem ben yokum
Dünyayı sana bırakıyorum!...”

 Sanki bir aşk şiiri başlangıcı gibi … Oysa ki, Hüceste Aksavrın’ın 17 yaşında Avrupa’ya tahsil için giden ve sonra İsviçre’de yaşayan oğluna yazdığı bir şarkı olsa da, derler ki bir bakıma vasiyetnamedir.

“İlim, nerde olursa olsun…” deyip bilmek aşkıyla yola koyulunca, gurbet sadece gidenin değil kalanların da yüreğine iner; hasretlik bölüşülmez elbet, herkes kendi payına düşeni çeker. Her gün başka bir yerine inen kağıt kesiği gibi çoğalan acı, bazen gidenden ziyade kalanları daha çok acıtır. Ne zaman uzak bir diyara kaderi düşen, öğrenme sevdasına müptela birini görsem bu dizeler geliverir aklıma. Bir sabah… Kilometrelerce uzakta… Ardında bıraktığın şehir, ülke, dilini konuştuğun insanlar, gönül dilini konuştukların, yaşanmışlıkların, çocukluğun ve belki de sevdaların kalır geride. Adanmaya çalıştığın yol için, belki de ilk imtihan yani ilk basamak, yanlarından hızla uzaklaşmak zorunda kaldıklarındır. Böylece ilk farkına vardığın da “ilmin kalpte kendinden başka bir aşk kabul etmediği, ikilik istemediği” gerçeği olur. Onun bu kıskançlığı içinde kapılıp giderken eğer ritmi ayarlayamazsan yıllar sonra arkanı dönüp baktığında, tüm hayatı ve sana adanan güzellikleri, doğduğun toprağı çiğnemek zorunda kalmış olduğunu, zaman çokça geçince anlarsın.

    Bilme heyecanı ile adım atıp, “başka” kabul edildikleri o yerlerde zor da olsa tutunan, kendilerinden başlayarak memleketleri ve dünya için az-çok, büyük-küçük demeyip çaba sarf eden ama en çok da onlara bu yola çıkma gücünü veren, destekleyen ailelerin katkısı yadsınamaz bir gerçek. Özellikle de gidilen diyarlarda dik durma gücünü onlara aşılayan anne-baba ve öğretmenler, bilgi tahsil etmenin yeri ve dili olmadığı inancını bizlere öyle kavratıyor ki, zamana adını yazdıran kişilerin isimleri, bu sayede halen yanı başımızda fikren ve ruhen yer alıyor.

Sadece şairinin değil, daha sonra bestekârının da vasiyeti olan şarkı hüzne insanı itiyor gibiyse de, şimdi şu vakitlerde, yine maârif yolunda uzak diyarlara doğru yola revan olanların, bastıkları topraklardaki çiçekleri çiğnemeden gidip geri gelmeleri temennisine kalben inanıyoruz! Söz aldık şarkılardan…

#maârifyolunda #birhikâyesivar #birsabah